Prace Azorro charakteryzują się przenikliwością, podważają obowiązujące normy, ukazują wywrotowy sposób myślenia członków grupyJakub Banasiak, Śmiech na sali (wystawowej), 23.12.2008, „Obieg”.

W 2010 roku w Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu odbyła się pierwsza monograficzna wystawa Supergrupy Azorro zatytułowana Idealna wystawa, której kuratorką była Joanna Zielińska.

Filmografia 2001: Bardzo nam się podoba 2002: Azorro Standard Hamlet Portret z kuratorem – artyści robią sobie pamiątkowe fotografie, na których „przypadkowo” pojawia się znana osoba ze świata sztuki. Praca jest aluzją do ukrytej, ale dużej władzy kuratorów nad artystami i ich sztuką. Czy artyście wszystko wolno? – grupa powraca do odwiecznego pytania, z tym, że tu sprowadzają je oni do absurdu, ostentacyjnie przechodzą na czerwonym świetle, plują i sikają w miejscach publicznych. Najlepsza galeria Koniec sztuki Hic et nunc Propozycja – propozycja wzięcia udziału w „prestiżowym” projekcie, ale bez budżetu; 2003: Pyxis Systemetis Domestici Quod Video Dicitur 2004: Awaria SMART Coś tu nie gra Niech się dzieje, co chce Rodzina 2005: Olives (2004/2005)Pomysłodawca filmu i jego współautor, członek Supergrupy Azorro, Łukasz Skąpski oficjalnie potwierdza istnienie tego filmu.