Jeżeli prędkość samochodu będzie większa, to siła tarcia nie będzie w stanie zapewnić siły dośrodkowej i ciało nie będzie poruszać się po takim torze jak pojazd.

Obserwator (układu odniesienia) spoczywający względem pojazdu opisze ruch tak: Klocek nie porusza się (pozostaje w spoczynku), wskutek czego suma sił działających na klocek jest równa zero. Jeżeli klocek znajduje się w pojeździe poruszającym się po okręgu, to układ odniesienia według którego opisany jest ruch jest układem nieinercjalnym, a na nieporuszający się klocek działa siła odśrodkowa, prostopadła do kierunku ruchu pojazdu. Siła odśrodkowa jest równoważona przez siłę tarcia między ciałem a podłogą pojazdu. Jeżeli prędkość samochodu będzie większa, to siła tarcia nie będzie w stanie zrównoważyć siły odśrodkowej, a ciało będzie poruszało się ruchem przyspieszonym.

Ze względu na siłę odśrodkową zakręty na drogach, przeznaczone do pokonywania ze znaczną prędkością, profiluje się podnosząc ich zewnętrzną krawędź, podobnie projektuje się także np. trasy saneczkarskie. Dzięki takiemu zabiegowi, w układzie związanym z samochodem wypadkowa siły ciążenia i siły odśrodkowej ma mniejszą składową równoległą do płaszczyzny jezdni, zmniejszając ryzyko poślizgu i wypadnięcia z zakrętu.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Mechanika obrotowa