Kierownictwo Walki Konspiracyjnej (KWK) – organ kierujący akcją bieżącą Armii Krajowej (AK), utworzony wewnątrz Komendy Głównej AK jesienią 1942 roku na mocy decyzji dowódcy AK gen. S. Roweckiego "Grota". W skład KWK wchodzili: dowódca AK, szef sztabu Komendy Głównej AK oraz szefowie poszczególnych pionów: Kedywu, Biura Informacji i Propagandy, Wydziału Kontrwywiadu w II oddziale Sztabu oraz szef Kierownictwa Walki Cywilnej.
W połowie lipca 1943 roku KWK przestało istnieć; w myśl porozumienia między Delegatem Rządu Rzeczypospolitej Polskiej na Kraj a dowódcą AK kierowanie całą akcją bieżącą w kraju (nie tylko akcją bieżącą AK) przejęło Kierownictwo Walki Podziemnej. Niektóre źródła podają, że Kierownictwo Walki Podziemnej powstało w wyniku połączenia w 1943 Kierownictwa Walki Konspiracyjnej z Kierownictwem Walki Cywilnej. Jego pierwszym zadaniem było rozpowszechnienie zasad walki cywilnej w całym kraju, następnym- ich egzekwowanie. Miały temu służyć sądy podziemne. Komplet sądzący składał się z trzech sędziów, z których jeden musiał być prawnikiem zawodowym, a orzekał na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego i zeznań świadków. Rozprawy były tajne, a o doprowadzeniu oskarżonego decydował przewodniczący, o ile nie zagrażało to bezpieczeństwu sądu. Oskarżonego, nawet nieobecnego, bronił wyznaczony obrońca.