Julio Walter Montero Castillo (ur. 25 kwietnia 1944 w Montevideo) – piłkarz urugwajski, lewy defensywny pomocnik i obrońca. Ojciec Paolo Montero.
Był w kadrze „40” na finały mistrzostw świata w 1966 roku. Jako piłkarz klubu Club Nacional de Football wziął udział wraz z reprezentacją Urugwaju w turnieju Copa América 1967, gdzie Urugwaj zdobył mistrzostwo Ameryki Południowej. Zagrał w czterech meczach – z Boliwią (zdobył bramkę), Wenezuelą, Chile i Paragwajem. Nie wystąpił tylko w ostatnim meczu z Argentyną.
Wciąż jako gracz Nacionalu wziął udział w finałach mistrzostw świata w 1970 roku, gdzie Urugwaj zdobył miano czwartej drużyny świata. Zagrał wówczas we wszystkich sześciu meczach – z Izraelem, Włochami, Szwecją, ZSRR, Brazylią i Niemcami.
Będąc piłkarzem hiszpańskiego klubu Granada CF grał także w finałach mistrzostw świata w 1974 roku, gdzie Urugwaj odpadł już pierwszej rundzie. Montero Castillo wystąpił tylko w jednym spotkaniu – z Holandią, gdzie otrzymał czerwoną kartkę.
Od 4 stycznia 1967 do 3 maja 1978 rozegrał w reprezentacji Urugwaju 41 meczów i zdobył 1 bramkęUruguay - Record International Players.