mały|Artystyczna wizja Biblioteki Aleksandryjskiej Muzeum Aleksandryjskie, Muzejon, Musejon (gr. , Mouseíon ‘świątynia muz’) – największy w starożytności instytut naukowy.
Zostało założone ok. 295 p.n.e. w Aleksandrii. Powstało z inicjatywy Ptolemeusza I Sotera, rozwinięte przez Ptolemeusza II Filadelfosa przy pomocy starożytnych uczonych: filozofa Demetriusza z Faleronu i fizyka Stratona z Lampsaku.
Istotnymi częściami Muzejonu były: Biblioteka Aleksandryjska; obserwatorium astronomiczne; ogród botaniczny i zoologiczny.
Zgromadzeni w nim badacze z całego śródziemnomorskiego świata, utrzymywani przez państwo, prowadzili swobodnie swoje prace. Do wybitnych uczonych w okresie rozkwitu Muzejonu (III-II w. p.n.e.) należeli: z matematyki i fizyki – Euklides, Apoloniusz z Pergi i Archimedes; z astronomii – Eratostenes z Cyreny i Hipparch; z medycyny – Herofilos i Erasistratos z Keos; z mechaniki – Ktesibios z Aleksandrii i Filon z Bizancjum. W okresie późniejszym członkami Muzejonu byli m.in. Ptolemeusz (astronom) i Galen (medyk).