Amikacyna () – organiczny związek chemiczny z grupy antybiotyków aminoglikozydowych; półsyntetyczna pochodna kanamycyny. Otrzymana po raz pierwszy w 1972 w Bristol-Banyu Research Institute przez zespół japońskich badaczy pod kierownictwem Hirochi Kawaguchi. Charakteryzuje się dość szerokim spektrum bakteriobójczym wobec bakterii Gram-ujemnych, nieaktywna wobec beztlenowców, Burkholderia cepacia, Stenotrophomonas maltophilia, Flavobacterium.
Amikacyna jest stosowana w leczeniu szeregu zakażeń bakteryjnych. Obejmują one m.in. zakażenia stawów, zakażenia w obrębie jamy brzusznej, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc, sepsę oraz zakażenia układu moczowego. Lek ten stosuje się również w leczeniu gruźlicy wielolekoopornej. Podaje się go w drodze wlewu dożylnego lub wstrzyknięcia domięśniowego.