Feudał uznał to wydarzenie za karę boską za przewinienia wobec klasztoru, przekazał zatem mnichom sporą sumę pieniędzy w zamian za pochowanie zamordowanego syna i siebie samego na terenie klasztoru.
W wiekach XII i XIII klasztor pozyskał kilka cennych relikwii, które uczyniło go jednym z częściej odwiedzanych miejsc pielgrzymkowych we Francji. Thomas de Walcourt przywiózł do niego drzazgę z Krzyża Świętego, pochowano tu św. Ettona z Dompierre. Dopiero wojna stuletnia zakończyła ten okres świetności po tym, jak w 1339 król Anglii Edward III zatrzymał się w Avesnes, a jego wojska splądrowały całą okolicę. Lepsze czasy nastały dla opactwa dopiero w 1520, kiedy stanowisko jego przeora piastowali kolejno Gilles Gipus i Louis de Blois-Châtillon, słynny w swoich czasach mistyk i autor Entretiens spitiruels.
W 1791 opactwo zostało zamknięte, a mnisi zmuszeni do wyjazdu mimo wcześniejszej deklaracji chęci złożenia przysięgi na konstytucję cywilną kleru. Mieszkańcom pobliskiego Dompierre udało się uratować relikwie św. Ettona, pozostała część opactwa uległa stopniowemu zniszczeniu. Dziś jedyne jego ślady to część ścian kościoła św.