niemiecka (Carl Maria von Weber i Richard Wagner) czeska (Bedřich Smetana i Antonín Dvořák) polska (Stanisław Moniuszko, Fryderyk Chopin i Zygmunt Noskowski) rosyjska (Potężna Gromadka, a w jej ramach przede wszystkim: Modest Musorgski, Aleksandr Borodin i Nikołaj Rimski-Korsakow) hiszpańska (Isaac Albéniz, Enrique Granados) francuska (César Franck) w Skandynawii: norweska (Edvard Grieg) i fińska (Jean Sibelius)
Inne daty przyjmowane za symboliczny początek romantyzmu 1801 – data stworzenia przez L. van Beethovena Sonaty fortepianowej nr 14 cis-moll op. 27 nr 2 1821 – wystawienie opery Wolny strzelec Carla Marii von Webera 1830 – wykonanie Symfonii fantastycznej H. Berlioza
Cechy romantyzmu w muzyce programowość w muzyce (utwór ma treść pozamuzyczną), uczuciowość, subiektywizm, indywidualizm twórców, synteza sztuk. Silne związki z literaturą oraz z malarstwem.