W 1952 roku władze zdecydowały o zmianie profilu na produkcję silników lotniczych. Zakłady na krótko zmieniły nazwę na Wytwórnia Sprzętu Komunikacyjnego Delta (WSK Delta), a następnie na ostateczną Wytwórnia Sprzętu Komunikacyjnego „PZL-Kalisz”. Zatrudnienie sięgało 5700 osób. Produkowano silniki na licencji radzieckiej, jako pierwsze M-11D i FR (do samolotów m.in. CSS-13, Jak-18, LWD Junak). W 1956 roku rozpoczęto produkcję silnika AI-14 R (roczna produkcja sięgała 100-120) do samolotów Jak-12, PZL-101 Gawron, PZL-104 Wilga.

Od 1961 roku zakłady produkują silnik ASz-62IR, na licencji radzieckiej, który stał się ich głównym produktem – wielkość produkcji sięgała ok. 1200 sztuk rocznie. Od 1971 roku do lat 80. produkowano też silniki turboodrzutowe Lis-2 i Lis-5, dla myśliwców rodziny Lim. W latach 80. w kooperacji z PZL-Rzeszów wdrożono licencyjne silniki turbinowe TWD-10B dla samolotów PZL An-28, których produkcji zaprzestano w 1991. Produkowano też podzespoły silników czołgowych S-11, S-12 i S-12U oraz na zamówienie radzieckie elementy mechanizacji płata samolotów Ił-86 i Ił-96. Od 1987 roku zakłady były dostawcą kół zębatych dla kanadyjskiej firmy Pratt & Whitney CanadaMaciej Szopa, Zaczęło się w Kaliszu (wywiad z Wojciechem Wasikiem), „Lotnictwo Aviation International” nr 7/2017, s.