Towarzystwo Polskie Socjalno-Rewolucyjne – pierwsza polska organizacja anarchistyczna, założona w 1872 w Zurychu przez polskich emigrantów.
Historia Towarzystwo Polskie Socjalno-Demokratyczne zostało założone 20 maja 1872. Jego powstanie odnotowała lokalna prasa. Organizacja miała niewielką liczebność – szacuje się, że liczyła nie więcej niż 20 członków. Zachowało się niewiele źródeł dotyczących działalności Towarzystwa; z dostępnych materiałów wynika, że główną rolę odgrywali Adolf Stempkowski (pełniący funkcję sekretarza), Emil Szymanowski oraz Kasper Turski. Do grupy należeli również Franciszek Łętowski i Aleksander Kryłowski.
Znaczący wpływ na kształt ideowy Towarzystwa mieli rosyjscy emigranci, m.in. Zamfir Ralli, Aleksander Elsnic i Władimir Golstein – współpracownicy Michaiła Bakunina. Według relacji Rallego, Polacy zwrócili się do nich z prośbą o pomoc w opracowaniu programu ideowego. Po konsultacji z Bakuninem, który udzielił im poparcia, przystąpili do współpracy. Bakunin zalecał ostrożne i stopniowe wyrażanie poglądów, szczególnie w kontekście różnic ideowych z marksistami, tak aby nie utrudnić ewentualnego przystąpienia Towarzystwa do I Międzynarodówki.