thumb|Hala Izerska, w oddali schronisko thumb|Hala Izerska zimą – polski biegun zimna thumb|Grób Paula Hirta i Chatka Górzystów
Hala Izerska (Izerska Łąka, , ) – górska łąka położona na wysokości 840–880 m n.p.m. w dolinie Izery w Górach Izerskich w Sudetach.
Obszar ten jest nazwany Halą Izerską m.in. w państwowym rejestrze nazw geograficznych. Wprowadzenie tej nazwy przypisuje się Tadeuszowi Steciowi (lata 50. XX wieku), mimo że tradycja językowa preferuje w Sudetach nazwę „łąka” zamiast „hala”Jerzy K. Bieńkowski Piękne i dziwne nazwy Gór Izerskich..
Klimat Warunki klimatyczne panujące na Hali izerskiej są zbliżone do położonego o 600 m wyżej subalpejskiego piętra Karkonoszy, co spowodowane jest napływem chłodnego i wilgotnego powietrza atlantyckiego. Latem notowane bywają na niej ujemne temperatury powietrza: (20 lipca 1996), (14 sierpnia 2012). 29 grudnia 1996 zanotowano , a 3 lutego 2012 . W każdym miesiącu notuje się temperatury ujemne, a śnieg zalega do maja. Ze względu na najniższe średnie temperatury roczne Hala Izerska uważana jest za polski biegun zimna (konkurując z Puścizną Rękowiańską). Rekordowo niskie temperatury na Hali Izerskiej są efektem nocnej inwersji temperatury, powstającej, kiedy ze zboczy gór schodzi chłodne powietrze w kierunku szczelnej kotliny.