thumb|240px|Grób przemysłowca Wincentego Norblina na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie Wincenty Norblin (ur. 7 października 1805 w Paryżu, zm. 15 stycznia 1872 w Warszawie) – polski przemysłowiec, współtwórca Fabryki Wyrobów Platerowanych W. Norblin, filantrop; wnuk Jana Piotra, malarza i rysownika okresu stanisławowskiego.

Działalność przemysłowa Urodził się w Paryżu jako syn platernika Aleksandra Jana Norblina i jego żony Marii z Bilhotów. W 1819 rodzina przeprowadziła się do Warszawy, gdzie ojciec otworzył własny zakład brązowniczy. Wincenty nie przejął go po ojcu, gdyż po ożenku z Henryką Ceresy, wdową i dziedziczką fabryki wyrobów srebrnych i złotych, poświęcił się rozwijaniu tejże wytwórni, którą około 1839 przekształcił w spółkę „W. Norblin i W. Meylert” wraz z kuzynem żony a jednocześnie czeladnikiem Wilhelmem Meylertem (1810–1862). Z czasem rodzinę Meylertów spłacono, a jedynymi udziałowcami zostali bracia Wincentego.