thumb|Klasztor cystersów w Henrykowie Archidiecezja wrocławska (; ; ) – jedna z 14 archidiecezji obrządku łacińskiego w polskim Kościele katolickim. Ustanowiona diecezją w 1000 roku bullą papieską Sylwestra II jako sufragania metropolii gnieźnieńskiej. 16 lipca 1821 papież Pius VII podporządkował ją bezpośrednio (do) Stolicy Apostolskiej, a 13 sierpnia 1930 Pius XI podniósł ją do rangi archidiecezji. Granice archidiecezji były zmieniane wielokrotnie. Po raz 1.: 28 czerwca 1972 przez Pawła VI; po raz 2. i 3.: 25 marca 1992 i 24 lutego 2004 przez Jana Pawła II.
Historia Diecezja wrocławska została utworzona na zjeździe gnieźnieńskim w 1000 roku, jako biskupstwo podporządkowane arcybiskupstwu w Gnieźnie, o czym pisał kronikarz Thietmar. Upadła w wyniku tzw. reakcji pogańskiej (1031/1032) i najazdu czeskiego księcia Brzetysława I (1038). Obrabowano i zburzono niedawno wzniesioną katedrę, a na jej gruzach wzniesiono świątynię pogańską. Zniszczone lub wywiezione zostały księgi diecezji, przez co wczesne dzieje diecezji z czasów pierwszego biskupa Jana są nieznane. Upadła również dawna struktura administracyjna. Cały Śląsk znalazł się w granicach Czech, a biskup praski Sewer planował włączenie regionu do swojej diecezji praskiej.