mały|240x240px|Hala Szrenicka, schronisko Hala Szrenicka (niem. Grenzwiese, cz. Jeřábi louka) – położona na wysokości od 1 150 do 1 300 m n.p.m. jest wysokogórską łąką torfową, rozciągająca się po obu stronach głównego grzbietu Karkonoszy (szlaki ze Szklarskiej Poręby).
Położenie i opis mały|239x239px|Schronisko Początkowo była to naturalna łąka górska, która została powiększona przez wypasy owiec. Pod koniec XVIII wieku (1787) zbudowano tu chatę pasterską zwaną Nową Śląską BudąJanusz Czerwiński, Ryszard Chanas: Dolny Śląsk - przewodnik. Warszawa: Sport i Turystyka, 1977 s. 234, która została przekształcona w schronisko na Hali Szrenickiej. Naturalna roślinność Hali Szrenickiej została zniszczona, obecnie dominuje roślinność synatropijna spowodowana nadmiernym użyźnieniem gleby, np. szczaw alpejski czy bliźniczka psia trawka.
W latach 1891–1936 funkcjonowała tu opadowa stacja meteorologiczna położona na wysokości 1 190 m n.p.m. (), obecnie nieczynna. Średnia roczna suma opadów wynosiła 1 289 mm. Najwięcej opadów notowano latem: czerwiec 129 mm, lipiec 137 mm i sierpień 133 mm. Na przełomie zimy i wiosny relatywnie było ich najmniej: luty i marzec po 79 mm oraz kwiecień 83 mm..