W świetle tego zeznania zwolennicy rewizjonizmu holocaustu przestali kwestionować fakt istnienia Anne Frank, jednocześnie kierując nowe ataki, podające w wątpliwość wiarygodność opublikowanej wersji pamiętnika Np. Robert Faurisson (wykładowca Uniwersytetu w Lyonie), "Is the Diary of Anna Frank genuine ?", za: Maciej Przebindowski, "Pamiętnik Anny Frank", [w:] Mity holokaustu (Nowy Tygrys, nr 2/98), Warszawa 1998, ss. 91 - 98.. Sugerowali też, że autorem pamiętnika mógł być sam Otto Frank lub jeden z jego współpracowników.
Po śmierci Franka w 1980 roku i po wydaniu pełnej, nieskróconej wersji pamiętników debata na temat ich autentyczności zakończyła się. W swoim testamencie rękopisy Anne pozostawił w spadku Holenderskiemu Instytutowi Dokumentów Wojennych (Nederlands Instituut voor Oorlogsdocumentatie), który przeprowadził badania w celu wskazania autora i daty powstania. Przeanalizowane zostały klej, papier i inne materiały użyte w rękopisach oraz atrament i charakter pisma. Wyniki opublikowano w 1986 roku. Charakter pisma okazał się zgodny ze znanymi przykładami pisma Anne, a materiały piśmienne odpowiadały dostępnym w Amsterdamie w okresie powstania „Dziennika”. Autentyczność dziennika potwierdzona została decyzją sądu okręgowego w Hamburgu z dnia 23 marca 1990 roku.