thumb|300px|Kamienica ze złotą kolumną Ulica Henryka Sienkiewicza – równoleżnikowo przebiegająca ulica długości ok. 1,8 km, na północ od placu Grunwaldzkiego.
Pierwszy jej odcinek wytyczony został w drugiej połowie XVIII wieku (1769-1796) jako niewielka uliczka (zaułek) w ramach miejskich fortyfikacji, w związku z budową dzieła koronowego przy wrocławskiej katedrze, zwanego Bastionem Gwiazdy (, położony był w miejscu, gdzie dziś znajduje się Muzeum Przyrodnicze, przy skrzyżowaniu dzisiejszych ulic Świętokrzyskiej i Sienkiewicza i przy Ogrodzie Botanicznym); zaułek ten nazwany został – od nazwy bastionu – Sterngasse i początkowo przebiegał w przybliżeniu między dzisiejszym placem Bema a ulicą Świętokrzyską. Likwidacja w 1808 systemu miejskich fortyfikacji pozwoliła na przedłużenie zaułka do prostopadłej wobec niego Adalbertstraße (wówczas łącznika obok nieistniejącego cmentarza św. Wojciecha, obecnie jest to fragment ul. Wyszyńskiego). Dalszy rozwój miasta wymusił potrzebę wydłużenia ulicy do skrzyżowania z An Brigittenthal (ul. Górnickiego), co nastąpiło w 1874;