Władysław (Jan) ZiętkiewiczW 1935 dokonano zmiany imienia z Władysław Jan na Władysław. (ur. 23 maja 1892 w Dębnie, zm. 20 czerwca 1940 k. Raon-l’Étape we Francji) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego, taternik, działacz narciarski i pionier narciarstwa wysokogórskiego, dwukrotny kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Franciszka i Ludwiki ze Stachurskich. Uczęszczał do Gimnazjum w Bochni i Przemyślu (od 1906), gdzie zdał maturę w 1910, a następnie złożył 4 semestry prawa na Uniwersytecie im. Jana Kazimierza we Lwowie, zdobywając tytuł prawnika, lecz nie zdążył złożyć egzaminów państwowych. Był członkiem Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” i Drużyn Bartoszowych. W 1909 był jednym z pierwszych członków przemyskiej drużyny piłki nożnej „San”, późniejszego klubu Polonia.
W czasie I wojny światowej walczył w cesarskiej i królewskiej armii w Dolomitach (służba w armii austriackiej 1914–1918 – c. k. I pułku strzelców krajowych (górskim pułku Obrony Krajowej). (przez niektórych autorów błędnie przypisywany do 1 pułku cesarskich strzelców tyrolskich) – poczta polowa – Feldpost 611). Rozpoczął służbę jako jednoroczny ochotnik. Ukończył szkołę oficerów rezerwy, po czym został dowódcą narciarskiego oddziału wywiadowczego w Karpatach. Walczył m.in. w Bieszczadach.