zawierało artykuły autorstwa wybitnych osobistości tamtych czasów, na przykład artykuł Jamesa Maxwella na temat elektryczności i magnetyzmu oraz Williama Thomsona (lorda Kelvina) na temat ciepła. Thomas Spencer Baynes (do 1880, później W. Robertson Smith) 10. 1902–1903 wydanie 9. + 11 suplementówWydanie 10. zawierało tom map i zbiorczy indeks tomów wydań 9. i 10. Sir Donald Mackenzie Wallace, Hugh Chisholm i Arthur T. Hadley z pomocą Franklina H. Hoopera 11. 1910–1911 29 tomów Hugh Chisholm 12. 1921–1922 wydanie 11. + 3 suplementyTomy 30–32 Nowe tomy stanowią, w połączeniu z dwudziestoma dziewięcioma tomami wydania jedenastego, wydanie dwunaste. Hugh Chisholm 13. 1926 wydanie 11. + 3 suplementySuplement ten zastąpił poprzedni suplement: Trzy nowe tomy suplementu stanowią, wraz z tomami najnowszego wydania, wydanie trzynaste. James Louis Garvin 14. 1929–1973 24 tomyWydanie to było pierwszym, które było uaktualniane (zazwyczaj corocznie). James Louis Garvin z pomocą Franklina H. Hoopera 15. 1974–1984 30 tomówWydanie 15. (nazwane „Britannica 3”) zostało wydane jako wiele zbiorów: 10-tomowa Micropædia (zawierająca krótkie artykuły i służąca za indeks), 19-tomowa Macropædia oraz Propædia. Mortimer Jerome Adler, William Benton i Charles E.