Peytoia infercambriensis Gatunek Peytoia znany z jednej skamieniałości niekompletnego odnóża pokarmowego (okaz PIG 1432 II 22). Skamieniałość ta została wydobyta z odwiertu w pobliżu Kościerzyny, z głębokości 4920,7 m. Początkowo Lendzion (1975) uznała P. infercambriensis za zwierzę blisko spokrewnione ze stawonogiem Leanchoilia. Oba rodzaje zostały wówczas zaliczone do tej samej rodziny Leanchoilidae, która miała należeć do Trilobitoidea. W 1988 r. Dzik i Lendzion uznali to zwierzę za przedstawiciela Anomalocarida. Skamieniałość P. infercambriensis stanowi niekompletne odnóże – prawie kompletna dystalna część i fragment części proksymalnej. Tuż obok skamieniałości odnóża P. infercambriensis zachował się tułów nieoznaczonego stawonoga, który był początkowo uznawany za fragment tego samego organizmu. Osady, w których znaleziono skamieniałość P. infercambriensis, datowane są na "3 wiek kambru".
Przypisy
Kategoria:Radiodonta