Ernst Hartwig Kantorowicz (ur. 3 maja 1895 w Poznaniu, zm. 9 września 1963 w Princeton) − niemiecki historyk pochodzenia żydowskiego, mediewista. Specjalizował się w historii prawa i teologii politycznej średniowiecza, a także w dziejach Niemiec w epoce Hohenstaufów. Do jego najgłośniejszych prac należą Cesarz Fryderyk II (1927) i Dwa ciała króla (1957).
Życiorys Wywodził się z zasymilowanej żydowskiej rodziny właścicieli gorzelni. Był żołnierzem w I wojnie światowej, następnie wstąpił do Freikorpsu. W jego szeregach walczył z Powstaniem Wielkopolskim i Powstaniem Spartakusa w Berlinie. W latach 1918–1921 studiował filozofię, historię i ekonomię w Berlinie, Monachium i Heidelbergu. Habilitował się w 1922 roku. Kontynuował karierę naukową na Uniwersytecie we Frankfurcie, lecz w 1933 musiał zrezygnować z pracy i opuścić Niemcy (w grudniu 1938) po wprowadzeniu w życie narodowosocjalistycznej polityki rasowej. Na emigracji przez krótki czas pracował na Uniwersytecie Oksfordzkim, później przeniósł się na Uniwersytet Kalifornijski w Berkeley (1939). Ostatecznie osiedlił się w Princeton, gdzie jako pracownik naukowy Instytucie Studiów Zaawansowanych, opublikował fundamentalne dzieło The King's Two Bodies (Dwa ciała króla, wyd.