Michał II Angelos – władca Despotatu Epiru w latach 1230–1271, nieślubny syn Michała I Angelosa.
Zdobycie władzy Michał II Angelos, właściwie Michał II Angelos Dukas Komnen, gdyż do tych trzech nazwisk cesarskich miała prawo pierwsza dynastia władców Epiru, był nieślubnym synem Michała I Angelosa, założyciela państwa. Urodzony około 1205 roku, po nagłej śmierci ojca w 1215 roku został władcą Epiru. Wygnany przez rządzącego państwem w jego imieniu stryja Teodora Dukasa Komnena, schronił się wraz z matką na Peloponezie.
Po klęsce Teodora Dukasa Komnena w bitwie pod Kłokotnicą, władzę w państwie przejął jego brat Manuel. Możliwe, że jeszcze w ciągu 1230 roku Michał powrócił z wygnania, osiadł w starej stolicy ojca Arcie i usamodzielnił się od stryja, który nie był mu się w stanie przeciwstawić. Wydaje się, że Manuel uznał jego władzę w zamian za uznanie go przez Michała II za suzerena. To uznanie sugeruje fakt nazywania go przez Manuela despotą. Tytuł ten wedle hierarchii dworu bizantyńskiego mógł być nadawany tylko przez cesarza (basileusa). Kiedy Teodor był cesarzem mianował swych braci Manuela i Konstantyna despotami. To samo mógł uczynić Manuel po objęciu tronu cesarskiego w stosunku do Michała II.