Archaeopotamus – wymarły rodzaj hipopotama żyjący 8,1–7,5 miliona lat temu w Afryce i na Bliskim Wschodzie. Został opisany w 2005 i obejmuje gatunki pierwotnie zgrupowane jako Hexaprotodon. Oczodoły usadowione miał nieco niżej niż współczesne hipopotamy, gdyż znajdowały się one na wysokości sklepienia czaszki (a nie ponad nią). Analiza radioizotopowa kości wykazała, iż żywił się on głównie roślinami typu C4.
Nazwa Archaeopotamus oznacza „starożytny z rzeki”. Ze wszystkich znanych hipopotamów jedynie Kenyapotamus jest od niego starszy, ale za to znany jedynie z fragmentarycznych pozostałości – Archaeopotamus to najwcześniejszy dobrze poznany rodzaj. Wiele prehistorycznych hipopotamów znanych było początkowo ze skamieniałości żuchwy. A., podobnie jak Hexaprodon, posiadał 3 pary siekaczy. W przeciwieństwie zaś do niego miał wydłużone spojenie żuchwy. Z powodu takiej dolnej szczęki zaproponowano dla tego zwierzęcia angielską nazwę „narrow muzzled hippos”.
Gatunki A. lothagamensis Pozostałości tego gatunku odkryte zostały w Lothaganna południowy zachód od jeziora Turkana w Kenii i opisany w 2000 r. jako Hexaprotodon lothagamensis, aczkolwiek zauważono pewne różnice pomiędzy tym i innymi gatunkami tego rodzaju.