27 czerwca tego roku został wybrany zastępcą przewodniczącego II Kongresu Wszechbiałoruskiego w Mińsku. Po zakończeniu obrad ewakuował się do Niemiec, gdzie mieszkał kilka lat po wojnie. W 1949 r. wyjechał do USA. Od 1957 r. aż do śmierci stał na czele Białoruskiego Komitetu Kongresowego Ameryki. Jednocześnie był członkiem Białoruskiej Centralnej Rady na uchodźstwie i działaczem Białoruskiej Autokefalicznej Cerkwi Prawosławnej. Działał też w różnych emigracyjnych organizacjach białoruskich. Napisał wraz z Jazepem Najdziukiem książkę pt. „Biełaruś uczora i siańnia”. Był również autorem 2 części podręcznika historii pt. „Biełaruś uczora i siańnia – Druhaja Suświetnaja wajna i pawajenny czas”.
Linki zewnętrzne Biografia Iwana Kasiaka (jęz. białoruski)
Bibliografia Liawon Jurewicz, Літаратурны рух на эміграцыі, Mińsk 2002
Kategoria:Białoruscy politycy Kategoria:Białoruscy działacze narodowi Kategoria:Białoruscy kolaboranci III Rzeszy Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Zmarli w 1989