Jego żonie udzielono urlopu pracowniczego i wróciła do Francji kontynentalnej z trójką dzieci. Przez dwa lata mieszkali w domu rodzinnym w Platier, w gminie Pardaillan, niedaleko Duras. W czerwcu 1924 roku Marie Donnadieu wyjechała z dziećmi do nowej placówki w Phnom Penh w Kambodży, jednak nie chciała zostać tam na dłużej, więc została przeniesiona do Vĩnh Long. To właśnie tam Marguerite nauczyła się gry na pianinie. Jej nauczycielka, koleżanka matki, przeprowadzała lekcje w niedbały sposób i uznała, że dziewczynka nie ma talentu. Pisarka będzie wspominać ten epizod z muzyką w Moderato cantabile. Krótko po tym, jej matkę wysłano do Sa Đéc.
W 1926 roku Marie w końcu otrzymała pierwszą wypłatę renty rodzinnej. W 1927 roku, z powodu znużenia koczowniczym życiem oraz dzięki namowom administracji kolonialnej, kupiła dla swoich synów nieużytek w wiejskim dystrykcie Prey-Nop, osiemdziesiąt kilometrów od Kampotu w Kambodży. Uprawa na tym polderze, który był regularnie zalewany przez przypływy, nie przynosiła żądnych rezultatów z powodu zasolenia gleby, więc zrujnowana Marie, musiała wrócić do nauczania.