Kibuc Galon został założony w nocy z 5 na 6 października 1946, jako jedno z jedenastu osiedli żydowskich utworzonych w północnej części pustyni Negew w ramach operacji „11 Punktów na Negewie” (hebr. הנקודות, 11 HaNekudot) realizowanej przez Agencję Żydowską. Ziemia została zakupiona przez Żydowski Fundusz Narodowy.
Podczas wojny domowej w Palestynie (1947–1948) region kibucu był bardzo niebezpieczny. Dochodziło tutaj do licznych ataków na żydowskie konwoje. Na początku I wojny izraelsko-arabskiej w maju 1948 wojska egipskie podeszły na odległość 1 kilometra i usiłowały otoczyć kibuc. Obrońcy zdołali jednak odeprzeć wszystkie ataki i przez długi czas będąc w okrążeniu utrzymywali południową linię frontu izraelsko-egipskiego. Dopiero przeprowadzona w lipcu operacja An-Far umożliwiła Siłom Obronnym Izraela przerwać izolację Galon. Wysiedlono wówczas mieszkańców wszystkich okolicznych arabskich wiosek. Część ich ziem uprawnych weszła do kibucu Galon. Pod koniec października w kibucu utworzono wojskową bazę, z której wyprowadzono natarcie podczas operacji Jo’aw.