Stanowi to podstawę skojarzonego wytwarzania energii elektrycznej i ciepła w elektrociepłowniach.
Moc turbiny bez upustów regeneracyjnych określa się wzorem:
gdzie: – moc, [W], – wydatek masowy, [kg/s], – entalpia pary na wlocie do turbiny, [J/kg], – entalpia pary na wylocie z turbiny, [J/kg], – prędkość pary na wylocie z turbiny, [m/s] – sprawność mechaniczna.
W przypadku turbin wielostopniowych wzór ten może być stosowany zarówno do poszczególnych stopni, jak i całej turbiny. W obliczeniach dotyczących turbin upustowych należy jednak pamiętać, że w poszczególnych stopniach zmienia się wydatek masowy.
W obliczeniach często pomocna okazuje się sprawność wewnętrzna, którą w przypadku turbiny można określić wzorem:
gdzie: – teoretyczny spadek entalpii przy takim samym, jak w rzeczywistości, spadku ciśnienia podczas analogicznej przemiany izentropowej (adiabata odwracalna jest jednocześnie izentropą).