Historia nauk po zaniku kadam jako oddzielnej tradycji Za sprawą mistrza Gampopy (1079–1153 r. n.e.) nauki te wkomponowano w jedną spójną całość do przekazów szkoły kagju obok nauk tantrycznych. W XIV wieku szkoła kadam została przeorganizowana przez Tsongkhapę (1357–1419 r. n.e.), i na jej podwalinach powstała szkoła gelug integrując m.in. trzy linie tradycji przekazów Kadam z innymi przekazami sutr i tantr. Nauki Kadampy, szczególnie te związane z rozwojem postawy bodhiczitta oraz stopniami Lamrim praktykowane są również w nieprzerwanej linii w szkole ningma i sakja.
Tzw. „Nowa Tradycja Kadampa” „Nowa Tradycja Kadampa” jest nazwą tradycyjnie odnoszącą się do współczesnej tradycji gelug. Jednakże w XX wieku na Zachodzie powstała kontrowersyjna szkoła, którą nieautorytatywnie nazwano „Nową Tradycją Kadampa”, głównie z powodu praktyki w tej szkole Shudgen (czyt. Szugden), domniemanego strażnika Dharmy. Jednakże organizacja ta nie jest uważana przez inne szkoły jako oficjalny spadkobierca linii kadam. W przypadku postaci Shudgen, autentyczność tego domniemanego strażnika stoi pod znakiem zapytania, gdyż nie istniał on w czasach istnienia tradycji kadam, i gdyż jest odrzucany przez wszystkie inne szkoły, tzn. przez gelug, sakja, kagyu i ningmaJ.Ś. Dalajlama o Shugden: https://www.dalailama.com/messages/dolgyal-shugden.
Przypisy
Kategoria:Buddyzm tybetański