thumb|250px|Góry Betyckie thumb|250px|Mulhacén thumb|250px|Skała Gibraltarska Góry Betyckie (Cordilleras Béticas albo Sistemas Béticos) należący do systemu alpejskiego (orogenezy alpejskiej) łańcuch górski w południowo-wschodniej części Półwyspu Iberyjskiego, w Hiszpanii. Jedne z najwyższych gór w Hiszpanii kontynentalnej. Łańcuch górski ciągnie się wzdłuż wybrzeża Morza Śródziemnego, od Gibraltaru do przylądka Nao (przedłużeniem tektonicznym Gór Betyckich są Baleary, a także na afrykańskim brzegu — Góry Rif). Łańcuch ma długość 600 km, szerokość 100–160 km.
Osiową strefę (pd.) stanowi krystaliczny masyw Sierra Nevada, ze szczytem Mulhacén, 3479 m n.p.m. (najwyższym na Półwyspie Iberyjskim i w europejskiej części Hiszpanii). Strefa zewnętrzna (pn.) jest zbudowana ze skał osadowych (mezozoiczne wapienie, margle, piaskowce i dolomity). Strefy te są rozdzielone pasem obniżeń wypełnionych osadami trzeciorzędu i czwartorzędu i silnie rozczłonkowane przez podłużne i poprzeczne uskoki oraz pęknięcia. Przeważające wysokości mieszczą się w granicach 1500–2000 m n.p.m. Są to góry o stromych stokach.