Jan I Angelos (zm. 1289) – władca Tesalii w latach 1271 – 1289. Nieślubny syn Michała II Angelosa.
Życiorys Za panowania swojego ojca, Michała II Angelosa, despoty Epiru, Jan zarządzał w jego imieniu Tesalią. W 1259 roku poprowadził mu na pomoc oddziały złożone z tesalskich Wołochów, kiedy ojciec wspólnie z księciem Achai i królem Sycylii zmierzali do konfrontacji z cesarzem nicejskim Michałem Paleologiem. Wobec nieporozumień wśród sojuszników Jan dał się nakłonić dowodzącemu armią nicejską Janowi Paleologowi do wycofania swych oddziałów z udziału w bitwie. Po ucieczce z obozu Michała II z synem Niceforem zablokował tyły wojsk achajskich, przyczyniając się do klęski sprzymierzonych pod Pelagonią. Ocalenie wojska od pogromu pod Pelagonią, a potem związanie na kilka lat sił epirockich i bizantyńskich (nicejskich) we wspólnym konflikcie, pozwoliło Janowi na usamodzielnienie się, które ostatecznie nastąpiło pomiędzy 1266 a 1271 rokiem, po śmierci ojca.