Straż Wybrzeża 300px|thumb|Okręty Islandzkiej Straży Wybrzeża w porcie Islandzka Straż Wybrzeża korzeniami sięga lat 20. XX wieku. Od początku jej głównym zadaniem jest chronienie obszarów połowowych, a także zapewnienie bezpieczeństwa islandzkiej flocie rybackiej. W latach 1952, 1958, 1972 i 1975 rząd Islandii rozszerzał wyłączną strefę ekonomiczną odpowiednio do 4, 12, 50 i 200 mil morskich. Prowadziło to do konfliktów z Wielką Brytanią znanych jako „wojny dorszowe”, w czasie których dochodziło do incydentów z Royal Navy w postaci wymiany strzałów ostrzegawczych. Islandzka Straż Wybrzeża posiada trzy patrolowce (każdy uzbrojony w 40 mm armatę Boforsa), okręt hydrograficzny, samolot patrolowy i trzy śmigłowce. Służy w niej 160 osób.
Jednostka Specjalna Komisarza Policji Narodowej Jednostka Specjalna Komisarza Policji Narodowej zwykle zwana Víkingasveitin (Drużyna Wikinga) jest jednostką zbliżoną do niemieckiej GSG 9. Zapewnia bezpieczeństwo państwa, prowadzi działania antyterrorystyczne, chroni zagranicznych dygnitarzy i wspiera policję w razie potrzeby. Dzieli się na pięć pododdziałów: pierwszy do materiałów wybuchowych, drugi do działań wodnych, trzeci do działań snajperskich, czwarty to oddział wywiadowczy, piąty specjalizuje się w działaniach przeciw porwaniom samolotów, skokach spadochronowych i ochronie portów.