Merycoidodontidae – rodzina wymarłych ssaków należących do parzystokopytnych, podobnie bliskim przeżuwaczom i świniokształtnym. Większość z nich była roślinożercami o krótkiej twarzoczaszce, dorastającymi wielkości owcy, aczkolwiek niektóre osiągały rozmiary dzisiejszej krowy. Posiadały kły, ciężkie ciało, długi ogon i krótkie stopy zaopatrzone w 4 palce zakończone kopytkami.
Z wyglądu przypominały dzisiejsze owce, ale ich uzębienie świadczy o tym, że były bardziej spokrewnione z dzisiejszymi wielbłądowatymi. Były to zwierzęta leśne, żywiące się trawą, rozpowszechnione w Ameryce Północnej w oligocenie i miocenie. Późniejsze formy przystosowały się do innych środowisk. Na przykład Promerycochoerus wiódł ziemnowodny tryb życia, jak dzisiejsze hipopotamy.
Klasyfikacja Rodzina Merycoidodontidae zwana także Oreodontidae, razem z Agriochoeridae, tworzą podrząd Oreodonta. Zwierzęta te mogą być dalekimi krewnymi świń, pekari i hipopotamów. Niektórzy naukowcy umieszczają nawet tę rodzinę w podrzędzie świniokształtnych, podczas gdy inni znajdują dla nich miejsce wśród opuszkowców (wielbłądokształtne). Inni jeszcze wkładają je do podrzędu Ancodonta, wymienianego nieraz jako infrarząd podrzędu świniokształtnych.