przerwało wzajemne kontakty. Generał Kandratowicz wraz z częścią rządu białoruskiego przybył do Wilna. Na początku 1919 r. wyjechał do Paryża na obrady konferencji pokojowej, zabierając ze sobą memorandum rządu białoruskiego na uchodźstwie. Otrzymał tam zapewnienie przedstawicieli państw Ententy o pomocy w zorganizowaniu białoruskiej armii do walki z bolszewikami. Po powrocie na Litwę na krótko objął funkcję wiceministra obrony narodowej w rządzie litewskim z powodu braku zawodowych oficerów w litewskiej armii. Zajmował się formowaniem oddziałów litewskich na Kowieńszczyźnie, zanim nie został zdymisjonowany. Powrócił na zachodnią Białoruś, znajdującą się w granicach Polski, gdzie w majątku Horodno spędził ostatnie lata życia.
Był odznaczony Orderem Świętego Jerzego IV klasy, Orderem Świętej Anny I klasy, Orderem Świętego Włodzimierza III klasy, Orderem Świętego Stanisława I klasy.
Linki zewnętrzne Biografia gen. Kipriana Kandratowicza (jęz. białoruski) "Генерал Кіпріян Кандратовіч" (jęz. białoruski) Informacje na grwar.ru (jęz.