mały|330x330px|Macrauchenia patachonica Macraucheniidae – rodzina wymarłych ssaków należących do kopytnych. Zamieszkiwały Amerykę Południową.
Budowa ich kości nosowych sugeruje, że posiadały one trąbę. Ich kopyta przypominały te spotykane u dzisiejszych nosorożców. Zwierzęta te posiadały prosty staw pomiędzy stopą i golenią, a także po 3 palce na kończynę. W związku z tym prawdopodobnie były zdolne do szybkich zmian kierunku w czasie biegu, np. ucieczki przed drapieżnikiem takim, jak olbrzymie ptaki Phorusrhacidae czy też szablozębne koty (Smilodon).
Uważa się, że stworzenia te żyły w dużych stadach, co czyniło je bezpieczniejszymi od ataków drapieżców, a także ułatwiało znalezienien odpowiedniego partnera do rozrodu.
Historia naturalna Najbardziej znany rodzaj, Makrauchenia, w zapisie kopalnym pojawiła się w miocenie, około 7 MLT. Być może powstała ona z takich form jak Theosodon czy Promacrauchenia. Notoungulaty i litopterny były dwiema starymi grupami kopytnych specyficznych dla Ameryki Południowej. Wiele z ich gatunków wymarło w czasie wielkiej wymiany po połączeniu się obu Ameryk po pojawieniu się Przesmyku Panamskiego, kiedy to konkurencję z nimi rozpoczęły ssaki, w tym także ungulaty, z Ameryki Północnej. Nielicznymi, którzy przetrwali, była m.in.