Tengu Meigikō wylicza następujące daitengu: Sōjōbō (僧正坊) z góry Kurama Tarōbō (太郎坊) z góry Atago Jirōbō (二郎坊) z góry Hira Sanjakubō (三尺坊) z góry Akiba Ryūhōbō (笠鋒坊) z góry Kōmyō Buzenbō (豊前坊) z góry Hiko Hōkibō (伯耆坊) z góry Daisen Myōgibō (妙義坊) z góry Ueno (ob. Park Ueno) Sankibō (三鬼坊) z wyspy Itsukushima Zenkibō (前鬼坊) z góry Ōmine Kōtenbō (高天坊) z Katsuragi Tsukuba-hōin (筑波法印) z prowincji Hitachi Daranibō (陀羅尼坊) z góry Fudżi Naigubu (内供奉) z góry Takao Sagamibō (相模坊) ze Shiramine Saburō (三郎) z góry Izuna Ajari (阿闍梨) z prowincji Higo
Niekiedy mianem tengu określa się istoty odbiegające od "klasycznego" wyobrażenia, łączącego elementy ptasie i yamabushi. Przykładowo tengu w przebraniu leśnego ducha określany bywa mianem guhin (lub kuhin) (狗賓, psi gość), jednak słowo to może odnosić się także do tengu z zębami lub innymi cechami psa. Mieszkańcy Prefektury Kōchi na Sikoku wierzą w shibaten lub shibatengu (シバテン, 芝天狗, trawnikowy tengu), małe, podobne do dzieci istoty, uwielbiające zapasy sumo, mieszkające w wodzie i uważane za rodzaj kappy. Inny wodny tengu (川天狗, rzeczny tengu) pojawia się w Tokio.