4,23m), gwiazda ciągu głównego typu F, znajdująca się w odległości 28 lat świetlnych. Astronomowie podejrzewają, że posiada dysk pyłowy. Na wschodnim krańcu konstelacji znajduje się , która wygląda jak gwiazda podwójna, gdy obserwuje się ją nieuzbrojonym okiem, a bystry obserwator zobaczy nawet gwiazdę potrójną. Duży teleskop pokaże skomplikowany system sześciu gwiazd w trzech parach; wszystkie odległe od nas o około 150 lat świetlnych; najjaśniejsza para β1Tuc (4,36m) i β2Tuc (4,53m) o separacji 27 sekund. Obie gwiazdy posiadają przynajmniej po jednym słabszym towarzyszu. Ponadto w odległości dziewięciu minut kątowych znajduje się para gwiazd β³ Tuc. W sumie więc Beta Tucanae to układ sześciu gwiazd. Inne układy podwójne to δ Tuc, κ Tuc i λ1 Tuc. Theta Tucanae (θ Tuc) – gwiazda typu Delta Scuti o jasności 6,06-6,15m i okresie 71 minut. Ni Tucanae (ν Tuc) jest zmienną nieregularną o jasności w przedziale 4,75-4,93m.