Luben Karawełow (, ur. 17 listopada 1834 w Kopriwszticy, zm. 21 stycznia 1879 w Ruse) – bułgarski pisarz, prozaik, publicysta i działacz polityczny.
Życiorys mały|Artykuł Karawełowa „За езикътъ“ w gazecie Swoboda Wychowany w rodzinie zamożnego poborcy podatkowego. Uczęszczał na naukę do lokalnej szkoły przyklasztornej.
W 1858 roku dzięki pomocy Najdena Gerowa wyjechał do Odessy, wkrótce zaś przeniósł się do Moskwy. Po nieudanej próbie wstąpienia do szkoły wojskowej został wolnym słuchaczem Uniwersytetu Moskiewskiego. Prawie 10 lat spędzonych w Rosji wywarły znaczący wpływ na kształtowanie się światopoglądu Karawełowa. Brał udział w nielegalnych kółkach młodzieży studenckiej, studiował prace Bielińskiego, Hercena, Czernyszewskiego, Dobrolubowa, Pisariewa. W latach 1867–69 mieszkał w Belgradzie, współpracując z organizacją młodzieży serbskiej . W czasopismach i gazetach tej organizacji zamieszczał artykuły publicystyczne na temat kwestii bałkańskiej, publikował przeglądy literatury serbskiej. Założył i był redaktorem rewolucyjnej gazety Wolność (, swoboda), która ukazywała się w latach 1869–1872.