Wincenty Jakub Dunin-Marcinkiewicz herbu Łabędź (biał. Вінцэнт Якуб Дунін-Марцінкевіч, Vincent Jakub Dunin-Marcinkievič; ur. w Paniuszkiewiczach, zm. 29 grudnia 1884 w Małej Lucynce) – białoruski i polskiJózef Gołąbek: Wincenty Dunin-Marcinkiewicz, poeta polsko-białoruski, Księgarnia Gebethner i Wolff, Wilno 1932. poeta, dramaturg, klasyk literatury polsko-białoruskiejJacek Kolbuszewski: Kresy, Wrocław 2002, s. 80. XIX w. Autor romantycznych wierszy, powieści i opowiadań. Popularyzator białoruskiego języka literackiego i kreator nowych gatunków oraz form literackich. Przodek polskiej poetki Barbary Czarnowieskiej.
Życiorys Wincenty Dunin-Marcinkiewicz pochodził z białoruskiej rodziny szlachty katolickiej. W 1840 r. poeta osiedlił się pod Mińskiem w majątku Mała Lucynka. W swoim majątku założył teatr autorski, w którym wystawiał także własne sztuki. W 1841 r. założył pierwsze białoruskie kółko teatralne. Zachęcał innych do zakładania szkółek ludowych. Poeta był prześladowany przez władze po napisaniu wierszy agitacyjnych w czasie powstania w 1863 roku.