Ewangelie Uspienskiego, minuskuł 461 (wedle numeracji Gregory—Aland) ε92 (von Soden) – rękopis Nowego Testamentu z tekstem czterech Ewangelii pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim. Tekst reprezentuje bizantyńską tradycję tekstualną i nie jest wysoko oceniany przez krytyków tekstu.
Rękopis powstał w Konstantynopolu, skąd sprowadzony został do Mar Saby koło Betlejem. W 1844 Uspienski – od jego nazwiska kodeks otrzymał nazwę – sprowadził go do Rosji. Obecnie przechowywany jest w Petersburgu. Według kolofonu został sporządzony w roku 835. Jest to najstarszy zachowany grecki rękopis Nowego Testamentu, który posiada datę napisaną przez skrybę.
Opis rękopisu Kodeks zawiera pełny tekst czterech Ewangelii na 344 pergaminowych kartach (16,7 na 10,7 cm). Pergamin jest cienki, żółtego koloru, atrament jest koloru brunatnego. Tekst pisany jest jedną kolumną na stronę, w 19 linijkach w kolumnie, pismem minuskułowym. Skryba zastosował szerokie marginesy.