Był poetą, ambasadorem i dworzaninem Henryka VIII, który posyłał go w misjach pokojowych do Włoch, Hiszpanii i Francji. Dzięki podróżom na inny kontynent miał szansę czytywać utwory innych poetów. Po powrocie do Anglii, w związku z podejrzeniami o romans z Anne, która była już żoną Henryka VIII, i konfliktem z księciem Suffolku, został uwięziony w londyńskiej Tower of London. Został uwolniony dzięki swojemu przyjacielowi i patronowi Thomasowi Cromwellowi. w 1535 został mianowany na rycerza. Śmierć Cromwella zahamowała na pewien czas jego twórczość. W l. 30. XVI w. pisał wiersze w Devonshire, deklarując miłość Mary Shelton, kuzynce Anny Boleyn i kochance Henryka VIII, która odrzuciła te wyznania. W 1540 Wyatt był znowu w łaskach króla i otrzymał posiadłości w opactwie Boxley. W 1541 został kolejny raz oskarżony o zdradę stanu. Dzięki interwencji królowej Catherine Howard i pojednaniu z żoną oskarżenia zostały cofnięte, a Wyatt wrócił na stanowisko ambasadora. Niedługo po tych wydarzeniach zachorował i umarł.
Twórczość Żaden z wierszy Wyatta nie został opublikowany za jego życia.