Kalle Jalkanen (ur. 10 maja 1907 w Suonenjoki, zm. 5 września 1941 w Kirjasalo) – fiński biegacz narciarski, złoty medalista olimpijski oraz czterokrotny medalista mistrzostw świata.
Kariera Igrzyska w Garmisch-Partenkirchen w 1936 roku był pierwszymi i zarazem ostatnimi igrzyskami w jego karierze. Wspólnie z Klaesem Karppinenem, Mattim Lähde i Sulo Nurmelą zdobył złoty medal w sztafecie 4 × 10 kilometrów. Na tych samych igrzyskach zajął także 12. miejsce w biegu na 18 km techniką klasyczną.
W 1937 roku wystartował na mistrzostwach świata w Chamonix. W startach indywidualnych zdobył srebrny medal w biegu na 18 km stylem klasycznym, ulegając jedynie Larsowi Bergendahlowi z Norwegii, a w biegu na 50 km zajął czwarte miejsce przegrywając walkę o brązowy medal z Vincenzo Demetzem z Włoch o zaledwie 6 sekund. Ponadto wraz z Pekką Niemim, Jussim Kurikkalą i Klaesem Karppinenem zdobył kolejny medal w sztafecie, tym razem srebrny. Rok później, podczas mistrzostw świata w Lahti został mistrzem świata na dystansie 50 km stylem klasycznym. Na tych samych mistrzostwach wywalczył brązowy medal w biegu na 18 km, w którym wyprzedzili go zwycięzca Pauli Pitkänen z Finlandii oraz drugi na mecie Alfred Dahlqvist ze Szwecji.