Metoda przesunięcie-redukcja – ogólna metoda wstępującej analizy składniowej. Drzewo wyprowadzenia budowane jest od dołu, zaczynając od liści, a na korzeniu kończąc. Analizator składniowy (parser) posiada stos, na którym przechowuje terminalne i nieterminalne symbole gramatyki formalnej oraz bufor wejściowy zawierający nieprzeczytaną część ciągu wejściowego. Podczas działania parser czyta kolejne symbole z wejścia i wkłada je na stos, aż do momentu, gdy uzna, że może wykonać redukcje ciągu symboli z wierzchołka stosu α zgodnie z pewną produkcją należącą do gramatyki. Wtedy ciąg α na stosie zastępowany jest pojedynczym symbolem A. Praca ta jest kontynuowana do momentu, gdy wejście będzie puste, a na stosie będzie tylko symbol startowy, lub do wykrycia błędu. Problem polega na tym, żeby redukcja nastąpiła w odpowiednim momencie i była przeprowadzona zgodnie z dobrą produkcją. Jeśli uchwyt (prawa strona produkcji, znajdująca się na stosie, którą można zredukować do lewej strony produkcji), nie zostanie w porę wykryty i nastąpi przesunięcie, zostanie on pogrzebany na stosie i nie będzie mógł być poprawnie zredukowany (redukcje przeprowadzane są tylko na wierzchołku stosu).