Wolf w 1723 roku wydał wykaz wariantów rękopisu. Wydanie jest niestaranne i łączone dla obu rękopisów (011 i 013, oznakowane jako A i B)J.K. Elliott w swej bibliografii dla greckich rękopisów NT wśród wydań tekstu 011 wymienia tylko wydanie Wolfa oraz fotograficzne facsimile Williama Hatcha dla jednej strony kodeksu. (). Wettstein w swoim wydaniu Nowego Testamentu z 1751 wykorzystał pracę Wolfa. Wettstein wciągnął go na listę rękopisów Nowego Testamentu i nadał mu siglum H. Pod takim samym siglum znajduje się na liście Griesbacha. Ponieważ Wolf skolacjonował rękopis niedokładnie i popełnił wiele błędów, Tregelles w 1850 roku ponownie skolacjonował tekst całego rękopisu, a następnie porównał go z pracą Wolfa. Również Tischendorf skolacjonował tekst rękopisu. Tischendorf wykorzystał wyniki swojej oraz Tregellesa pracy na potrzeby swego wydania Nowego TestamentuTregelles oraz Tischendorf byli zdania, że każdy wariant rękopisu powinien być poświadczony przez „świadectwo czterech oczu”.. Gregory w 1908 nadał mu siglum 013.