Nowa Osada – jedna z większych, historycznych dzielnic Zamościa, które istniały stosunkowo do niedawna. Obejmowała obszar wokół Nowego Rynku oraz ulic Partyzantów i Lwowskiej, przebiegających przez jej centrum (południowo-wschodni fragment Zamościa).
Granice Nowej Osady wyznaczały: od północy: linia normalnotorowa nr 72 od zachodu: ul. Odrodzenia, ul. Orląt Lwowskich i ul. Lipska (dawne granice miasta) od wschodu: wschodnia granica Zamościa od południa: rzeka Łabuńka
Do 1954 roku istniała gmina Nowa Osada.
Historia Nowa Osada powstała w 1822 roku, jej centrum stanowił Nowy Rynek, powstały wraz z tą miejscowością. Powstanie wsi związane było z modernizacją Twierdzy Zamość i likwidacją dotychczasowych przedmieść, które leżały zbyt blisko murów fortecznych Zamościa. Autorem Nowej Osady był Jan Malletski, który wyznaczył 442 działki po obu stronach szosy lwowskiej wraz z Nowym Rynkiem. Zamieszkało tu wkrótce ok. tysiąca osób, a pod koniec 1826 roku było zajętych 250 działek. Wśród mieszkańców nowego przedmieścia, oprócz wielu mieszczan ze zlikwidowanych przedmieść, było też sporo Żydów (jednak wielu z nich osiedliło się tu nielegalnie). Podczas oblężenia w 1831 roku, a następnie wskutek pożaru (1832), prawie cała zabudowa wsi uległa zniszczeniu.