NA27, w odróżnieniu od poprzednich wydań, wprowadziło rozróżnienie wykorzystanych rękopisów, jeżeli chodzi o kolejność cytowania. Kodeks 018 zaliczony został do świadków II rzędu. UBS4 cytuje go jako Byz, które to siglum służy do oznaczenia wszystkich rękopisów tradycji bizantyńskiej. Oznacza to, że jest cytowany tylko wtedy, gdy jest zgodny z całą grupą, do której został przypisany. Nie jest cytowany indywidualnie.
Pierwsze facsimile (typograficzne) wydał Matthaei, była to tylko jedna linijka tekstu. William Hatch wydał jego fotograficzne facsimile (jedna strona kodeksu), a także Bruce M. Metzger (tekst 1 Pt 1,1-3).
Na listę rękopisów Nowego Testamentu wciągnął go Scholz, który oznakował go przy pomocy siglum 102 w przypadku Listów powszechnych oraz siglum 117 w przypadku Listów Pawła. W 1849 Tischendorf nadał mu siglum I w Listach powszechnych oraz K w Listach Pawła. W 1859 roku Tischendorf nadał siglum K dla całego rękopisu. Gregory w 1908 nadał mu siglum 018.
Zobacz też Lista kodeksów majuskułowych Nowego Testamentu
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Tekst 018 – INTF
Moskiewski Kategoria:Manuskrypty biblijne z IX wieku