Osada tworzyła miasteczko i otrzymała prawa do:: pastwiska do wspólnego wypasania bydła poza miastem (6 łanów frankońskich) połowu ryb na Nysie i Kamienieckim Potoku (obecnie Biała Woda) dla wszystkich mieszkańców, zwolnienie z małej dziesięciny.
Jako miasto Paczków pojawia się po raz pierwszy w źródłach w roku 1292. Z umowy sprzedaży paczkowskiej łaźni wynika, że już przed 3 lipca 1295 miasteczko (osada) zostało podniesione do rangi miasta (Civitate Patschkaw). W dokumentach z XIV w. wzmiankowane są kramy rzeźników oraz piekarzy. Mieszkańcy miasta zajmowali się przede wszystkim uprawą roli, hodowlą bydła, rzemiosłem, handlem oraz rybołówstwem ze względu na otaczające ośrodek rzeki. Pobliskie lasy zapewniały rozwój przemysłu drzewnego. Gospodarka jednak nie rozwijała się na tyle mocno, by uchronić miasto przed emigracją mieszczan.
Od 1327 r. Paczków znajdował się pod zwierzchnictwem Czech i dzielił losy polityczne Śląska. Paczków pozostał własnością biskupów wrocławskich do 1810 r.
18 marca 1428 r.