mały|Trąbka słuchowa oznaczona numerem 12 Trąbka słuchowa, przewód Eustachiusza () – kanał występujący u niektórych kręgowców łączący jamę bębenkową ucha środkowego z częścią górną gardła, służący do wyrównywania ciśnień po obu stronach błony bębenkowej, odprowadzania wydzielin z ucha środkowego do gardła, a także ochrony ucha środkowego przed dostaniem się bakterii z nosogardła. Upośledzenie funkcji trąbki słuchowej może skutkować rozwinięciem się zapalenia ucha środkowego.
Po raz pierwszy opisał ją włoski anatom Bartolomeo Eustachi.
Budowa Wnętrze trąbki wysłane jest nabłonkiem jednowarstwowym migawkowym, zawierającym liczne komórki kubkowe, a także gruczoły śluzowe.
U dorosłego człowieka trąbka słuchowa ma zwykle długość 3,5–4,5 cm. 1/3 trąbki (od strony jamy bębenkowej) to część kostna (), pozostałe 2/3 to część chrzęstna (), zbudowana z chrząstki sprężystej. Obie części są najwęższe w miejscu ich połączenia, tworząc cieśń trąbki słuchowej (), o wymiarach około 0,5–1 na 2 mm. U małych dzieci trąbka słuchowa leży bardziej poziomo niż u dorosłego i ma przewagę części kostnej nad chrzęstną.