mały|250px|prawo|Na tarasie, ok. 1886-1888 mały|250px|prawo|Rybaczka bretońska, ok. 1893 mały|250px|prawo|W górach, ok. 1908

Władysław Wankie (ur. 1860 w Warszawie, zm. 1925 tamże.) – polski malarz i krytyk artystyczny. Malował realistyczne pejzaże, sceny rodzajowe, religijne i symboliczne. Był współautorem Panoramy Tatr.

Życiorys Uczył się w latach 1875–1880 w warszawskiej Klasie Rysunkowej u Wojciecha Gersona, następnie krótko w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych. Nie mogąc zaakceptować akademizmu dominującego w krakowskiej uczelni, w 1882 wyjechał do Monachium, gdzie przebywał następnych 20 lat.

Wankie w Monachium prawdopodobnie studiował malarstwo, był związany z grupą polskich malarzy skupionych wokół Józefa Brandta. Stale utrzymywał kontakt z krajem, wysyłał obrazy na wystawy w Warszawie, m.in. w Zachęcie, współpracował z polskimi czasopismami.

W 1903 powrócił do kraju i zamieszkał w Warszawie. W 1905 został członkiem Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, w latach 1906–1924 redagował dział artystyczny czasopisma Świat, współpracował też z Tygodnikiem Ilustrowanym i Kurierem Warszawskim.