Księstwo niemodlińskie – historyczne księstwo na Górnym Śląsku ze stolicą w Niemodlinie, powstałe w schyłkowym okresie rozbicia dzielnicowego w Polsce, w ówczesnej (i obecnej) południowo-zachodniej Polsce, przez cały okres istnienia pozostające we władaniu książąt z dynastii Piastów. Powstało w 1313 z wydzielenia z księstwa opolskiego na jego zachodnich krańcach, w 1382 przekształcone w księstwo niemodlińsko-strzeleckie, istniało do 1460, gdy zostało ponownie włączone do księstwa opolskiego. Ponownie wydzielone z księstwa opolskiego na lata 1476–1497.
Rezydencją książąt niemodlińskich był zamek w Niemodlinie.
Pierwsze księstwo niemodlińskie mały|Zamek Piastowski w Niemodlinie 1313–1362/65Bolesław I Pierworodny (syn Bolka I, w latach 1313–1326 książę wieluński, od 1327 dziedziczny lennik Czech, od 1336 książę na Prudniku)1362/65–1367/68Bolesław II (syn, współrządy z braćmi, od 1367 w Prudniku)1362/65–1369Wacław (brat, współrządy z braćmi, od 1364 dodatkowo samodzielny książę gliwicki (po 1369 Gliwice do książąt oleśnickich, potem cieszyńskich)1362/65–1382Henryk (brat, współrządy z braćmi do 1369, potem samodzielny książę niemodliński)od 1382księstwo niemodlińskie do książąt opolsko-strzeleckich, z wyjątkiem Prudnika, który do książąt żagańskich)