Talent dowódczy wykazał w bitwie pod Guadalajarą, gdzie zatrzymana została ofensywa włoskiego korpusu ekspedycyjnego Corpo Truppe Volontarie. W uznaniu jego zasług dowództwo hiszpańskie mianowało go dowódcą XIII Brygady Międzynarodowej im. Jarosława Dąbrowskiego (15 lipca 1937 – 28 marca 1938). Dowodząc brygadą brał udział w atakach pod Villafranca del Castillo, obronie Villanueva de la Cañada i ataku pod Fuentes de Ebro. Walczył też na froncie andaluzyjskim oraz w Aragonii. Wojnę w Hiszpanii zakończył jako ranny i został przewieziony do Francji.
Udział w II wojnie światowej Po rozwiązaniu KPP w sierpniu 1938 utracił zaufanie Międzynarodówki Komunistycznej i w 1940 został usunięty z WKP(b). Po ataku Niemiec na ZSRR wystosował do Józefa Stalina list z prośbą o przyjęcie do Armii Czerwonej. Uzyskał zgodę i po wstąpieniu do armii przeszedł szkolenie szpiegowsko-dywersyjne. W sierpniu 1941 jako dowódca grupy specjalnej „Janek” został zrzucony na spadochronie w okolice Łodzi w ramach grup rozpoznawczo-wywiadowczych. Cała grupa zaginęła bez wieści – nie odnotowały tego niemieckie źródła policyjne. W niektórych relacjach podaje się błędne daty zrzutu (15 listopada 1942) i okoliczności śmierci Strzelczyka.