W styczniu 1985 roku został ponownie rzecznikiem Karty 77. Jego współrzeczniczkami były Eva Kantůrkova i Petruška Šustrová. Opublikował także artykuły w prasie zachodniej oraz wydawał czasopismo „Komentáře” poświęcone polityce zagranicznej. W styczniu 1988 roku został członkiem, a następnie przewodniczącym rady redakcyjnej samizdatowej gazety „Lidové noviny”. Był również członkiem Koła Przyjaciół Solidarności Polsko-Czechosłowackiej oraz Ruchu Swobód Obywatelskich (HOS).
Po upadku komunizmu Został działaczem Forum Obywatelskiego. Dnia 10 grudnia 1989 objął stanowisko ministra spraw zagranicznych w rządzie porozumienia narodowego. W czerwcu 1990 roku w pierwszych wolnych wyborach został wybrany do Izby Ludowej Zgromadzenia Federalnego Czeskiej i Słowackiej Republiki Federalnej z ramienia OF. W lutym 1991 roku został przewodniczącym Ruchu Obywatelskiego. Od 1992 roku pełni funkcję członka Komisji do spraw Zarządzania Globalnego. Od 1 stycznia do 2 lipca 1992 pełnił funkcję przewodniczącego OBWE. W latach 1994–1997 był członkiem Rady Miejskiej Pragi.